Στην οδό Fleischmarkt, στο νούμερο 13, αντικρύζεις την εντυπωσιακή πρόσοψη της Αγίας Τριάδας.

Στην οδό Fleischmarkt, στο νούμερο 13, αντικρύζεις την εντυπωσιακή πρόσοψη της Αγίας Τριάδας.

 

Ένας από τους πιο γνωστούς δρόμους της Βιέννης είναι η Griechengasse, η “Οδός των Ελλήνων.” Bρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κι εκεί είναι χτισμένες όχι μία, – αλλά δύο ελληνικές εκκλησίες, οι οποίες ουσιαστικά οριοθετούν την ελληνική συνοικία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι ξεναγοί ενσωματώνουν στο πρόγραμμα τους μιά επίσκεψη στη συγκεκριμένη γειτονιά.

Η ελληνική συνοικία είναι μιά από τις πιό όμορφες γειτονιές που μπορεί κανείς να συναντήσει εκεί. Οι ρίζες της βρίσκονται ήδη στις αρχές του 18ου αιώνα, – όταν άρχισαν να καταφτάνουν οι πρώτοι Έλληνες. Η Βιέννη είχε αρχίσει τότε να εξελίσσεται σε μεγάλο οικονομικό κέντρο, χάρη στις συμφωνίες που συνάφθηκαν ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στους Αψβούργους. Η μετανάστευση των Ελλήνων, κυρίως εμπόρων, αυξήθηκε ραγδαία μετά τα μέσα του 18ου αιώνα, χάρη στα προνόμια και τις διευκολύνσεις που τους δόθηκαν από τους αυτοκράτορες.
Έστησαν τις επιχειρήσεις τους γύρω από τη σημερινή Griechengasse και πολύ γρήγορα έκαναν περιουσίες και ανήλθαν στην κοινωνική ιεραρχία, έχοντας ως κύριο σημείο συνάντησης τις δύο ορθόδοξες εκκλησίες. Στο παλιό νεκροταφείο της Βιέννης, – St. Marxer, σώζεται ακόμη ολόκληρο τμήμα, αφιερωμένο στους επιφανείς Έλληνες της πόλης.
Στην οδό Fleischmarkt, – στο νούμερο 13, αντικρύζεις την εντυπωσιακή πρόσοψη της Αγίας Τριάδας. Χτίστηκε το 1858 σε βυζαντινό ύφος από τον Δανό αρχιτέκτονα Theophile Hansen, – χάρη στη δωρεά του Βαρώνου Σίμωνος Σινά, – ενός μεγάλου ευεργέτη της χώρας που διέμενε στη Βιέννη. Στο συγκεκριμένο δίδυμο, άλλως τε, χρωστάμε δύο από τα πιό μεγαλοπρεπή κτίρια της Ελλάδας, – την Ακαδημία των Αθηνών και το Εθνικό Αστεροσκοπείο, – ξεκίνησε από τον πατέρα Γεώργιο Σινά.
Πρός τιμήν του Σίμωνος Σινά μάλιστα, ο Johann Strauss συνέθεσε την περίφημη Πόλκα των Ελλήνων, την οποία παρουσίασε στη διάρκεια ενός “Ελληνικού Χορού” στο Sinapalais, – βρισκόταν στη γνωστή πλατεία Hoher Markt, αλλά καταστράφηκε ολοσχερώς το 1945.
Λές και βρίσκεσαι σε σκηνικό θεάτρου, – λίγο πιό κάτω υπάρχει μιά επιγραφή, – Griechenbeisl, Ελληνική ταβέρνα. Πρόκειται για ένα από τα πιό παλιά αυστριακά εστιατόρια, το οποίο λέγεται ότι αποτελούσε σημείο συνάντησης για την ελληνική ομογένεια.
Στο βάθος του δρόμου βρίσκεται η πρώτη ελληνική εκκλησία της Βιέννης, ο Άγιος Γεώργιος, που χρονολογείται γύρω στο 1804.
Αποτέλεσε την αφετηρία του νεοελληνικού διαφωτισμού, εκεί τέλεσαν την θητεία τους γνωστές μορφές των γραμμάτων, όπως ο Άνθιμος Γαζής που εξέδωσε την εφημερίδα Ερμής ο Λόγιος, – ενώ βοήθησε στην προετοιμασία για την επανάσταση του 1821.
Φτάνοντας στον ναό υπάρχει η εξής πινακίδα, “Οι Έλληνες της Βιέννης στο μεγάλο συμπατριώτη τους, Ρήγα Βελενστινλή Φεραίο για τα 200 χρόνια από τον μαρτυρικό θάνατο του.” Η Βιέννη αποτέλεσε, άλλως τε, για τον Ρήγα Φεραίο την έδρα για την επαναστατική του δράση.
Στη διασταύρωση με τη Fleischmarkt, υπάρχει ένα κίτρινο κτίριο στην γωνία. Στην είσοδο δεσπόζει η δεύτερη προτομή του Ρήγα Φεραίου, – “Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά.” Σε αυτό ακριβώς το κτίριο στεγαζόταν το τυπογραφείο των αδελφών Πούλιου, όπου ο Ρήγας Φεραίος το 1797 τύπωσε τα επαναστατικά του έργα, την Χάρτα, και τον Θούριο, σε χιλιάδες αντίτυπα.
Το ελληνικό στοιχείο είναι έντονο στην Βιέννη και δεν σταματάει στον Ρήγα. Φτάνει μέχρι και την Φιλαρμονική. Στην πόλη δεσπόζει το Μέγαρο Δούμπα.
Ο Νικόλαος Δούμπας, όπως και ο πατέρας του, υπήρξαν δύο ακόμα από τους μεγάλους ευεργέτες της χώρας που έζησαν και μεγαλούργησαν στην Βιέννη. Ήταν μέλος της αυστριακής βουλής, λάτρης των τεχνών, με πολλές τιμητικές διακρίσεις, κι έμεινε περισσότερο γνωστός για την.σύλληψη και υλοποίηση της ιδέας του ελληνοπρεπούς κτιρίου Musikverein, – Φιλαρμονική, όπου κάθε Πρωτοχρονιά τελείται το κονσέρτο που παρακολουθεί ολόκληρος ο κόσμος. Αρχιτέκτονας και εδώ ήταν ο Theophile Hansen. Μάλιστα, προς τιμήν του Δούμπα, ο παράπλευρος δρόμος του Musikverein έχει πάρει το όνομά του, – Dumpa Strasse, το ίδιο και μιά αίθουσα εντός του κτιρίου.

Η ελληνική συνοικία

Λέγεται, σαν ιστορικό ανέκδοτο, – που μ’ αρέσουν πολύ, ότι ο Johann Strauss στο σπίτι του Δούμπα εμπνεύστηκε τον Γαλάζιο Δούναβη, το δεύτερο εθνικό ύμνο των Αυστριακών, ενώ ο Anton Krahl του έχει αφιερώσει το έργο Dumpa Marsch.
Στον Δούμπα ακόμη οφείλεται το επίσης ελληνοπρεπές, – και παρόμοιο σε σχέδιο με το Ζάππειο Μέγαρο, Αυστριακό Κοινοβούλιο, το οποίο επίσης φιλοτέχνησε ο Hansen.
Φτάνοντας μπροστά του, θαρρείς και βρίσκεσαι στην Ελλάδα. Βλέπεις το άγαλμα της Θεάς Αθηνάς, – σε διαστάσεις ίδιες με εκείνο του Φειδία στην Ακρόπολη, καθώς και τις υπόλοιπες φιγούρες που αναπαριστούν αρχαία ελληνικά αγάλματα, όπως οι Καρυάτιδες στο πλάι του κτιρίου.
Ο Δούμπας παρόλο που δεν επισκέφτηκε ποτέ την Ελλάδα, δεν έπαψε να βοηθάει την πατρίδα του με κάθε τρόπο. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ζωφόρος του Πανεπιστημίου Αθηνών οφείλεται στη δωρεά της οικογένειάς του.

Στη Βιέννη επομένως δεν υπάρχει απλά μιά ελληνική γειτονιά, αλλά ολόκληρη η ιστορία μιάς επιτυχημένης γενιάς Ελλήνων που απέδειξε ότι το ελληνικό πνεύμα θριαμβεύει στο εξωτερικό χωρίς ποτέ να ξεχνά την πατρίδα του.

Το διαβάσαμε εδώ
What’s your Reaction?
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

You may also like